Debata kończąca trzeci dzień obrad Kongresu miła żywiołowy charakter. Uczestnicy skonfrontowali ze sobą świat mediów oraz praktyków, czyli prezesów firm. Ich poglądy różniły się, ponieważ zarówno po stronie dziennikarzy, którzy szukają sensacji, jak i po stronie członków zarządów firm argumenty były równie mocne. Punktem wyjściowym dyskusji była teza, iż firmy często nie dostrzegają roli PR dopóki nie zauważą pierwszego sygnału o kryzysie. Co robi PR, gdy kryzys się pojawi? Według prelegentów powinien uczulić szefów, ośrodki organizacji, w których sytuacja kryzysowa może się pojawić. Padły również głosy, iż często nie zapobiega się sytuacjom kryzysowym, co więcej marnuje się środki finansowe przeznaczone na ten cel. Wyjścia szuka się dopiero wtedy, gdy kryzys się już pojawi. „PR to złota, platynowa nić, która przeszywa wszystko w firmie” – powiedział prowadzący Grzegorz Kiszluk. Rola osób odpowiedzialnych za tę sferę działalności firmy to przede wszystkim ciągły monitoring, aby ewentualny kryzys wykryć i zapobiec mu. Padło również pytanie, z jakich mediów korzysta dziennikarz. Otóż prelegenci stwierdzili, że pomimo iż najszybszym medium jest TV, to źródłem, po które sięgają najczęściej jest Internet.

Katarzyna Gawlik-Tarnawska (dyrektor biura organizacji i promocji PKP Polskie Linie Kolejowe SA) powiedziała, że - „dziennikarzom zależy na newsie, na jego publikacji”. Wnioski były jednak bardziej ogólne: każda firma powinna mieć strategie zarządzani w przypadku sytuacji kryzysowej, a nie liczyć na agencje. Dobrymsposobem na czuwanie i zapobieganie sytuacjom kryzysowym z pewnością są kanały CSR oraz blogi. Te drugie z kolei powinny być przez firmy regularnie kontrolowane. Rola prezesa była kwestią, która wywołała dużo kontrowersji. Prezes powinien – zdaniem większości uczestników dyskusji – dbać o PR własnej firmy. PR to nie tylko dział w firmie, ale niemalże filozofia działania. Informacja dla dziennikarzy powinna być ciekawa i szybko dostarczona, a nieprzesycona PR. Jeden z uczestników stwierdził nawet, iż „firma jest jak organizm, a kryzys jak choroba”. Debata udowadnia, iż pomysłów na antidotum jest wiele.